Pobierz w formacie PDF artykuł : Budynki zero energetyczne – potrzeba, czy konieczność? 

Budynki zero energetyczne – potrzeba, czy konieczność?

Sektor budownictwa odpowiada za 1/3 łącznego zużycia energii. Zły stan większości istniejących budynków oraz nowo wznoszonych (najbardziej energochłonne w UE)1 ma bezpośrednie przełożenie na duże zużycie energii, tym samym w dalszym ciągu małą efektywność energetyczną. Zapotrzebowanie na energię pierwotną dla budynku jednorodzinnego, ogrzewanego niskotemperaturowym kotłem gazowym, jest w Polsce o 30% większe niż w Szwecji, a dla budynku wielorodzinnego różnica ta wynosi 25%. Warto dodać, iż klimat w Szwecji jest surowszy niż w naszym kraju. W przypadku wymagań dotyczących energooszczędności w porównaniu z innymi naszymi sąsiadami – Niemcami czy Duńczykami, też wypadamy blado. Z uwagi na taki stan rzeczy, zasadnym jest podjęcie działań mających na celu skuteczne ograniczenia jej zużycia, poprzez wprowadzenie konkretnych zapisów prawnych wymuszających na uczestnikach procesu budowlanego ich egzekwowanie. Dyrektywa 2010/31/UE wprowadza obowiązek stosowania standardu budynku prawie zeroenergetycznego (ang. nearly zero-energy building). Niemal zerowa lub bardzo niska ilość wymaganej energii, powinna pochodzić w bardzo wysokim stopniu z energii ze źródeł odnawialnych, w tym energii ze źródeł odnawialnych wytwarzanej na miejscu lub w pobliżu;

Co to jest budynek zeroenergetyczny?
To budynek samowystarczalny pod względem energetycznym, nie wymagający dostarczania energii z konwencjonalnych źródeł energii zarówno do ogrzewania, przygotowania ciepłej wody użytkowej, jak również oświetlenia, a nawet do zasilania sprzętu AGD.

Słowo prawie jest słowem kluczowym, gdyż budynek zero energetyczny, moim zdaniem, jest możliwy do zbudowania jedynie w określonych warunkach lokalizacyjno– techniczno-technologicznych. 1 Energy performance requirements for New buildings In 11 countries from central Europe – exemplary Comparison of tfree buildings, Tobias Loga, Dr. Jens Knissel, dr. Nikolaus Diefenbach, Institut Wohnen Und umwelt GmBH darmstad, 5th December 2008 Zatem w stosunku do obecnych wymogów i technologii, będziemy musieli wprowadzić takie regulacje prawne i rozwiązania techniczne, które pozwolą na obniżenie wartości EP do poziomu optymalnego, czyli do uzyskania 30–50KWh/m2/rok, a być może jeszcze mniej. Warto, dodać, że poziom optymalny pod względem kosztów, jest warunkiem podstawowym, jaki musi być w tym aspekcie spełniony. W tym momencie nasuwa się też pytanie, czy wartość 30KWh/m2/rok jest dla nas „do przyjęcia”, i czy być może, jesteśmy w stanie projektować jeszcze bardziej efektywne budynki? I jak duży będzie w nich udział energetyki rozproszonej, oraz o ile będą one droższe od budynków budowanych dzisiaj? Orientacyjny wskaźnik zapotrzebowania na ciepło w zależności od roku budowy budynku i obowiązujących w tym okresie przepisów technicznych na podstawie, których został zaprojektowany.

By zapoznać się z pełnym artykułem zachęcamy do pobrania pliku pdf.
Pobierz w formacie PDF artykuł : Budynki zero energetyczne – potrzeba, czy konieczność?